MANKU BOO(MO)DI – HITLERINA HEJJEJAADUGALU, BOOK RELEASE ON 29TH DECEMBER 2013 IN BANGALORE

COVER PAGE

     BOOK TITLED
“MANKU BOO(MO)DI – HITLERINA HEJJEJAADUGALU”

        PUBLISHED BY
KARNATAKA KOMU SOUHARDHA VEDIKE

BOOK WRITTEN BY
• Mr. Suresh Bhat Bhakrabaile, President, Karnataka Communal Harmony Forum, Mangalore

BOOK RELEASE PROGRAM WOULD BE PRESIDED OVER BY

Teesta Setalvad, Human Rights Activist and Journalist, Citizens for Peace and Justice, Mumbai

Nadoja Prof. Baragur Ramachandrappa, Writer

Prof. H.S. Doraiswamy, Freedom Fighter

Date: 29th December 2013, commemorating the day of Rastrakavi Kuvempu’s birth.

Time: 10am

Venue: Feroze Estate Terrace, Cunningham Road, Bangalore – 01

ALL ARE WELCOME…. JOIN HANDS TO DEFEAT FASCISM!!

ABOUT THE BOOK:

ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ದೇಶದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಒಂದು ವಿಭಾಗ ಹಾಗೂ ಕಾಪೆರ್Çರೇಟ್ ವಲಯಗಳು ಬಿಜೆಪಿಯ ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳಂತೂ ದಿನಂಪ್ರತಿ ಮೋದಿಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ನಗರ ಕೇಂದ್ರಿತ ಯುವಜನತೆಯ ಒಂದು ವಿಭಾಗವು ಬಲಿಷ್ಠ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘಪರಿವಾರಗಳು ಭಾರತದ ಎಲ್ಲ ಜನರು ಮೋದಿಯನ್ನೇ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಹುಸಿಪ್ರಚಾರವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರು, ಬಡವರು, ಆದಿವಾಸಿಗಳು, ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಮೋದಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅವರುಗಳು ಮೋದಿತ್ವದ ಮೋಡಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‍ನ ದುರಾಡಳಿತ ಮತ್ತು ಅದರ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳು ಕೂಡ ಈ ರೀತಿ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೋದಿತ್ವ ವಿಜೃಂಭಿಸಲು ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಶಿಕ್ಷಿತ, ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ರೂಪಿಸುವ ವರ್ಗಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈ ವಿದ್ಯಮಾನ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದುದಾಗಿದೆ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೋಮುವಾದದ ಮೂರು ಘಟ್ಟಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು. ಅದರಲ್ಲಿ 1992ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬಾಬರಿ ಮಸೀದಿ ಧ್ವಂಸ ಕೇವಲ ಕಟ್ಟಡ ಧ್ವಂಸ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೋಮುವಾದಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಆಯಾಮವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ದಶಕವದು. ರಥಯಾತ್ರೆ, ಇಟ್ಟಿಗೆಯಾತ್ರೆ, ಕಗ್ಗೊಲೆಗಳು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ನಡೆದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪುರಾಣವನ್ನು ವರ್ತಮಾನದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರು. ಅದರ ನಂತರ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದು ದಶಕದ ನಂತರ 2002ರಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. 2002ರಲ್ಲಿ ನೇರವಾದ ಆಕ್ರಮಣ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮಾರಣಹೋಮ ನಡೆಯಿತು. ಅಡ್ವಾಣಿಗಿಂತ ಮೋದಿ ಇನ್ನೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ನಂತರವೂ ಜನಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮೋದಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ತರುವಾಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಗುಜರಾತ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾದರಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘಪರಿವಾರಗಳು ಮೋದಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿವೆ. ಮೂರನೆಯ ಘಟ್ಟದ ಭಾರತದ ಕೋಮುವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟು ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ (ಕಾಪೆರ್Çರೇಟ್ ಕಂಪೆನಿಗಳದ್ದು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತರದ್ದು)ಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಬಿತ್ತಿ ಜನರಿಗೆ ಮಂಕುಬೂದಿ ಎರಚಲು ಯೋಜನೆ ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು ಮೋದಿತ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವುದು. ಹಾಗೆಂದಾಕ್ಷಣ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆ ಸಕಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ.

ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮೇಲ್ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಗ್ರಹಿಸಿದರೆ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕರು ಆಯಾ ಕಾಲದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗೆ ತಿರುವನ್ನು ನೀಡಿದಂತೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ನೋಡಿದರೆ ಆಯಾ ಕಾಲದ ವಿದ್ಯಮಾನ ಅಂದಿನ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರುವುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲೂ ಸಹ ಅದೇ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ಹೊಸ ವಿದ್ಯಮಾನವನ್ನೇನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯಾರ್ಥಿಕತೆಯು ಮೋದಿಯಂತಹ ನಾಯಕನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಮುಂದೆ ತರುತ್ತಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಎಲ್ಲ ನಾಯಕರು ಆಯಾ ಕಾಲದ ಕೂಸುಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಆಯಾ ಕಾಲದ ಆಳುವ ವರ್ಗಗಳು ಜನ್ಮ ನೀಡಿವೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಆಯಾ ಕಾಲದ ಹೋರಾಟ ನಿರತ ಜನತೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದೆ. ಬುದ್ಧ, ಯೇಸು, ಪೈಗಂಬರ್, ಬಸವಣ್ಣ, ಲೆನಿನ್, ಗಾಂಧಿ, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲ ಆಯಾ ಕಾಲದ ಹೋರಾಟ ನಿರತ ಜನತೆಯ ಕೂಸುಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ರಾಮ, ಸೀಝರ್, ಮುಸೊಲಿನಿ, ಹಿಟ್ಲರ್, ಬುಷ್, ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ, ಒಬಾಮಾ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲ ಆಳುವ ವರ್ಗದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಯಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಯಾ ವರ್ಗದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಇವರುಗಳ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಆಯಾ ವರ್ಗದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗುವ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಯಾ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವುದರಲ್ಲಿ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ವಿದ್ಯಮಾನ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗಿಂತ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳೇ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಹಿಟ್ಲರ್‍ನನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಆರ್ಥಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಹಾಗೂ ಮೋದಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಅದರೆ ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ, ಭಿನ್ನತೆಗಳೂ ಇವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಾ ಸಂಘದಂತಹ ಕೋಮುವಾದಿ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಆಳುವ ವರ್ಗದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜಾಗತೀಕರಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ 1990ರ ದಶಕ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೋಮುವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದಶಕವೂ ಆಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು.

ಪುರಾಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಸುಳ್ಳು ಕಥೆಗಳನ್ನು, ವದಂತಿಗಳನ್ನು, ಭ್ರಮೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಕಪಟವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದ ತಂತ್ರ. ಸುಳ್ಳೇ ಅದರ ಸಾಧನ. ವಿಭಜನೆ ಅದರ ತಂತ್ರ. ವಂಚನೆ ಅದರ ಸಾರ. ಮೋದಿ ತರುತ್ತಿರುವ ನಿರಂಕುಶ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅದೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದ ರೂಪ ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳ ಹಿತಕಾಯ್ದರೆ ಇಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಹಿತ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಅಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವರ್ಗದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಿದರೆ ಇಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಮರೀಚಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದೆ ತರುತ್ತಿದೆ. ಅಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಜಾತಿಜಾತಿಗಳನ್ನ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿದರೆ ಇಂದಿನ ಆರ್‍ಎಸ್‍ಎಸ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತಿದೆ. ಶೂದ್ರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಂದು ನವಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೋಮುವಾದವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ನಿರಂಕುಶತ್ವವನ್ನು ಧ್ಯೇಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಮೋದಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಟೊಂಕಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ನವಉದಾರವಾದ + ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್‍ವಾದ + ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಾದ = ಮೋದಿತ್ವವಾದವಾಗಿದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೂ ಮೋದಿತ್ವದ ಈ ಸಂದರ್ಭ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಕಕೋಸೌವೇ ಗ್ರಹಿಸಿದೆ. ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ನಾನಾ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸಮಿತಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾವುಗಳು ನವೆಂಬರ್ 14ರ ಮೋದಿಯ ಬೆಂಗಳೂರು ಭೇಟಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ಕಡೆ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗುಜರಾತ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾದರಿ ಮತ್ತು ಮೋದಿತ್ವದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಕುರಿತಂತೆ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಕಾರ್ಯಾಗಾರವನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಗುಜರಾತ್‍ನ ‘ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ’ ಕುರಿತಂತೆ ನಮ್ಮ ಸಹಭಾಗಿ ಸಂಘಟನೆಯಾದ ಪೆಡಸ್ಟ್ರಿಯನ್ ಪಿಕ್ಚರ್ಸ್ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಸಹ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಕಕೋಸೌವೇ ಕಳೆದ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕೋಮುವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡುವಲ್ಲಿ ಮಂಚೂಣಿಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿದೆ. ಹಲವಾರು ಜ್ವಲಂತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಇತಿಹಾಸವೂ ವೇದಿಕೆಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಬೀದಿ ಹೋರಾಟವಲ್ಲದೆ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಮುವಾದದ ವಿರುದ್ಧದ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿದೆ. ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸಹ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ತನಕವೂ ಮೋದಿತ್ವವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಒಂದು ಯೋಜನೆ ಈಗಾಗಲೇ ತಯಾರಾಗಿದೆ. ಮಾಧ್ಯಮ, ಕಾವ್ಯ, ಬೀದಿ ನಾಟಕಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು, ಸೋಷಿಯಲ್ ನೆಟ್‍ವರ್ಕಿಂಗ್ ಸೈಟ್‍ಗಳು, ಭಾಷಣ, ಕಾರ್ಯಾಗಾರ, ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣ ಮುಂತಾದ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮೋದಿತ್ವದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಹೋರಾಟದ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ಮಂಕುಬೂ(ಮೋ)ದಿ – ಹಿಟ್ಲರನ ಹೆಜ್ಜೆ ಜಾಡುಗಳು’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕಳೆದ ಹತ್ತುವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್‍ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಎಂತಹ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಮತ್ತು ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಮನಸ್ಥಿತಿಯವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲಾ ಕಕೋಸೌವೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು, ಕೇಸರಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಕೃತಿಗಳ ಲೇಖಕರೂ ಆದ ಸುರೇಶ್ ಭಟ್ ಭಾಕ್ರಬೈಲು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವರು ನಾಲ್ಕೈದು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ, ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕೈಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ‘ಕೋಮುವಾದದ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ’ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ತಾವೊಬ್ಬ ಲೇಖಕರಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಓರ್ವ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಮಾದರಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾಗಿ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಚಳವಳಿಗೆ ನೀಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಕಕೊಸೌ ವೇದಿಕೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಮಿತಿಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕೋಮುವಾದದ ವಿರೋಧಿ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಕಲರೂ ಮತ್ತು ಮೋದಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮರುಳಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಯುವ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಓದಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಮೋದಿತ್ವ, ಹಿಂದೂತ್ವ, ನವ ಉದಾರವಾದ, ಆರ್‍ಎಸ್‍ಎಸ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನ ಸೋಲಿಸುವ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಮೋದಿ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಆತನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಏನನ್ನು ತರಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾರೋ, ಅದು ಪ್ರಜಾತಂತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸುತ್ತದೆ; ಫ್ಯಾಸಿಸಂಅನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ.

Advertisements

Rs 5 for attending Modi’s rally; Rs 100 for not!

(By -truthof gujarth.com,  December 22, 2013)
 |
Run For Unity or Run For Fascism?

Modi’s image managers came up with a novel idea of charging Rs 5 from people who came to attend Modi’s rally in Bhopal and Hyderabad. However, the Gujarati students, who did not turn up in CM’s political event ‘Run for Unity’ marathon of December 15 were asked to cough up Rs.100 each.

Charging Rs 5 for attending Modi’s rally created a lot of buzz in the media. Nobody told us if they could collect even a lakh rupees through that scheme. But we were told Rs 10 crores was spent on Modi’s Patna rally and Rs.20 crores was spent on his Bengaluru rally. JDU leader KC Tyagi claimed that Rs 50 crores was spent on Modi’s Mumbai rally that took place today.

NDTV quoted a student of a commerce college in Bhanwad near Jamnagar in Gujarat saying:

“We were directed that we should turn up for the run. But since we could not, we were slapped a notice and told to pay Rs 100 as fine. We were even threatened that we would not be allowed to participate in the exams.”

Notice which asked Students to payup Rs 100
Notice which asked Students to payup Rs 100

The education department of Govt. of Gujarat had issued a directive to all the schools and colleges in the state that students should be told to turn up for the run. The educational institutes had made it compulsory for the students to run. Thousands of students, who could not afford to annoy their teachers, ran to save their careers. For all those who belong to Gujarat, this is a very common thing for Modi’s events.

We all know how Muslims were issued similar sarkari fatwas to show up in Modi’s multi-crore Sadbhavna carnivals last year to express their ‘love’ for the CM. If only, Sardar Patel was alive today to stop such misuse of power, resources and his name to fulfill one person’s ambition to become the prime minister.

 

ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳ ವೈಭವೀಕರಣ: ಪ್ರೊ.ನಟರಾಜ್

ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳ ವೈಭವೀಕರಣ: ಪ್ರೊ.ನಟರಾಜ್

(ಕೃಪೆ : ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ -ಶನಿವಾರ – ಡಿಸೆಂಬರ್-21-2013)

‘ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ವಿಧೇಯಕ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ’ ಚರ್ಚಾ ಗೋಷ್ಠಿ
ಬೆಂಗಳೂರು, ಡಿ.20: ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವ ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶೋತ್ತರಗಳಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ವೌಢ್ಯ ಆಚರಣೆ ತಡೆ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸಂಚಾಲಕ ಪ್ರೊ.ಎ.ಎಸ್.ನಟರಾಜ್ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ದ್ದಾರೆ.

ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಜನವಾದಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ಸಂಸ್ಥಾಪಕಿ ದಿ.ಸುಶೀಲಾ ಗೋಪಾಲನ್‌ರ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೆ.ಆರ್.ಪುರಂ ಸಮೀಪದ ಉದಯ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಸೂರಿಭವನದಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ನಾಟಕ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ಆಚರಣೆಗಳ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ವಿಧೇಯಕ-2013 ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ’ ಎಂಬ ವಿಷಯದಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ. ಆದರೆ, ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಹುನ್ನಾರ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.

ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗೂ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳೆನ್ನುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ. ವೌಢ್ಯಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬೇಕಾದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಕರೆ ನೀಡಿದರು.

ಬಳಿಕ ಮಾತನಾಡಿದ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಜನವಾದಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ರಾಜ್ಯ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷೆ ಕೆ.ಎಸ್.ವಿಮಲಾ, ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಹಿಳೆಯರು. ದೇವದಾಸಿ ಪದ್ಧತಿ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಆಚಾರ, ವಿಚಾರಗಳಿರಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಗದಾಪ್ರಹಾರ ನಡೆದಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದರು.

ಯುವತಿಯರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಶಿಕ್ಷಿತರಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ವೌಢ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ವೌಢ್ಯ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ಕಾಯ್ದೆ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ. 21ನೆ ಶತಮಾನದಲ್ಲೂ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ವೌಢ್ಯಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡುವಂತಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಜನವಾದಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ರಾಜ್ಯ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷೆ ಗೌರಮ್ಮ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಿಐಟಿಯು ಜಿಲ್ಲಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಎಚ್.ಎನ್.ಗೋಪಾಲಗೌಡ, ಡಿವೈಎಫ್‌ಐ ಜಿಲ್ಲಾ ಮುಖಂಡ ನಂಜೇಗೌಡ, ಜನವಾದಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ಬೆಂಗಳೂರು ಪೂರ್ವ ವಲಯ ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ವನಿತಾ, ಮುಖಂಡರಾದ ಬಿ.ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಮ್ಮ, ರಾಜೇಶ್ವರಿ, ಮುಬೀನ್ ತಾಜ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಮತ್ತಿತರರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.

ಸಶಸ್ತ್ರ ತ್ಯಜಿಸಿ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಗೆ ನಕ್ಸಲರು: ಸರ್ವಪಕ್ಷ ಸಭೆ ಕರೆಯಲು ಸಿಪಿಐ ಆಗ್ರಹ

ಸಶಸ್ತ್ರ ತ್ಯಜಿಸಿ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಗೆ ನಕ್ಸಲರು: ಸರ್ವಪಕ್ಷ ಸಭೆ ಕರೆಯಲು ಸಿಪಿಐ ಆಗ್ರಹ

(ಕೃಪೆ: ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ – ಶನಿವಾರ – ಡಿಸೆಂಬರ್-21-2013)

ಬೆಂಗಳೂರು, ಡಿ. 20: ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟ ತ್ಯಜಿಸಿ ಪ್ರಜಾ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಗೆ ಬರಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ನಕ್ಸಲೀಯರ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹಿಂಪಡೆದು ನಕ್ಸಲ್ ಹಿಂಸಾ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಮುಂದಾಗ ಬೇಕು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಹಮತ ಮೂಡಿಸಲು ಸರ್ವಪಕ್ಷ ಸಭೆ ಕರೆಯಬೇಕೆಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಸಿಪಿಐ ಮನವಿ ಮಾಡಿದೆ.

ನಕ್ಸಲ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮಾವೋವಾದಿಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕರಾದ ನೂರ್ ಝುಲ್ಫಿಕರ್ ಮತ್ತು ಸಿರಿಮನೆ ನಾಗರಾಜ್ ತಾವು ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದು, ಸರಕಾರ ತಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹಿಂಪಡೆದು ಕೊಂಡರೆ ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಬರಲು ಸಿದ್ದವೆಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿರುವುದನ್ನು ಸಿಪಿಐ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಪಿ.ವಿ.ಲೋಕೇಶ್ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಹಿಂಸಾ ಮಾರ್ಗ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಡಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಕ್ಸಲರ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಸಶಸ್ತ್ರ ಹಿಂಸಾ ಮಾರ್ಗ ವಿರೋಧಿಸುವ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿಗಳು ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುದಾರಿಯ ಅರಿತು ಮನಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡ ನಕ್ಸಲೀಯರನ್ನು ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಗೆ ಕರೆತರಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಪಾಲನೆಗೆ ಶ್ರಮಿಸುವುದು ಸರಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಲೋಕೇಶ್ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

1984 riots not comparable with post-Godhra violence: Amartya Sen

#India -1984 Anti Sikh Riots Not Comparable With Gujarat Riots 2002

NEW DELHI | DEC 18, 2013

 

1984 riots not comparable with post-Godhra violence: Amartya Sen

Amartya Sen

said the Gujarat riots of 2002 are not comparable with the anti-Sikh riots in Delhi in 1984. (PTI)

 

Nobel laureate Amartya Sen has said the Gujarat riots of 2002 are not comparable with the anti-Sikh riots in Delhi in 1984, rejecting Infosys chief N R Narayanamurthy’s view that the post-Godhra violence should not stand in the way of Narendra Modi becoming Prime Minister.
While describing as “absolute shame” the fact that those responsible for the 1984 riots had not been brought to judgement, he sought to differentiate between the 1984 riots and those that occurred in Gujarat under the watch of Chief Minister Modi.Sen argued that Congress leaders, Sonia Gandhi, Manmohan Singh and Rahul Gandhi, who were fighting elections today, were not the people responsible for the anti-Sikh riots. No one had accused them of that, whereas Modi was the Chief Minister when the riots took place.

Moreover, he said that the anti-Sikh riots were not something that fitted into the Congress philosophy. “There is no philosophy of killing Sikhs in the Congress,” he toldNDTV in an interview.

On the other hand, he said that treatment of Muslims in Gujarat raised the question as to whether they were treated as second class citizens. “That is a continuing problem,” he said, adding Narayanamurthy was a great friend of his but he did not agree with him on this issue.

Asked whether the recent Assembly poll results showed that there was a Modi wave or more of an anti-Congress wave which he was riding, Sen replied, “I would tend to think that there is an anti-Congress wave perhaps in the sense that the party is exhausted.

“Perhaps, in a sense, one of the big things about Modi is that any firm leader has an advantage when the leadership problems in Congress remains unresolved.”

Asked if he thought the Congress should formally declare Rahul Gandhi as prime ministerial candidate, Sen said, “They have to have a game strategy. Election is not won by promising to win elections. I don’t think what the Congress strategy is at this time in winning the election.”

On the rise of Aam Aadmi Party (AAP), Sen said he welcomed it very much although he had been skeptical of the likelihood of its performance.

“In this case there are two reasons to be delighted- one that it has happened and second – we Indians are unduly pessimistic and anything that demonstrates that they have gone for optimism must be a good thing. So from both points of view I’m delighted.”

Sen said he thought the challenge for Aam Aadmi was very easy in Delhi and hoped that the new party would become a very major force for Indian politics.

Asked whether the Supreme Court judgement re-criminalising homosexuality had disappointed him, Sen said, “Very disappointed would be an understatement. I wouldn’t pretend to know more than SC judges do, but you could still ask the question was the reasoning right.”

He said it is an issue of protection of minority rights and human rights.

“I think to say that you have to wait for the blessing of the majority in the Parliament in order to protect the human rights and the rights of the minorities and SC wouldn’t be anything to it, seems to be a failure of understanding of the role of SC,” Sen said.

read more here – http://www.indianexpress.com/news/1984-riots-not-comparable-with-postgodhra-violence-amartya-sen/1209088/0

 

ಕರ್ನಾಟಕ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಡಿಸೆಂಬರ್ 29ರಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ 10:30ಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ‘ಮಂಕುಬೂ(ಮೋ)ದಿ – ಹಿಟ್ಲರನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಜಾಡುಗಳು’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ

ಕರ್ನಾಟಕ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಹಭಾಗಿ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಗತಿಪರ – ಜನಪರ ಚಳುವಳಿಗಳ ಸಂಗಾತಿಗಳೇ,

ಕ.ಕೋ.ಸೌ.ವೇದಿಕೆಯು ಇದೇ ಡಿಸೆಂಬರ್ 29ರಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ 10:30ಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ   ಕನ್ನಿಂಗ್ಹಾಮ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಿಕಾ ಹೊಟೆಲ್ ಎದುರುಗಡೆ ಇರುವ ಫೈರೋಜ್ ಟೆರೆಸ್ ಗಾರ್ಡನ್ (5ನೆ ಮಹಡಿ)  ಇಲ್ಲಿ ‘ಮಂಕುಬೂ(ಮೋ)ದಿ – ಹಿಟ್ಲರನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಜಾಡುಗಳು’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಸಭೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಹಿರಿಯ ಚಿಂತಕ ಎ.ಕೆ.ಸುಬ್ಬಯ್ಯ ವಹಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ಹಿರಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ಎಚ್.ಎಸ್.ದೊರೆಸ್ವಾಮಿ, ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿ ಬರಗೂರು ರಾಮಚಂದ್ರಪ್ಪ  ಮತ್ತು  ಮುಂಬಯಿನಿಂದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿ ತೀಸ್ತಾ ಸೆಟಲ್ವಾಡ್ ಭಾಗವಹಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಬನ್ನಿ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿ.

 

 

ಕೆ.ಎಲ್. ಅಶೋಕ

ರಾಜ್ಯ  ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸಮಿತಿ

ವಿ.ಸೂ : ಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಚನೆಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದು.

 

Sexual assault cases on Tejpal, Asaram & Ganguly spotlights powerful predators

Sexual assault cases on Tejpal, Asaram & Ganguly spotlights powerful predators

(By : kractivism.com, Posted by :kamayani bali mahabal On : December 19, 2013)
(There were 1,036 cases of…)

NEW DELHI: The man at the centre of a sexual assault scandal that has whipped the country’s media into a frenzy is no average Joe.

Tarun Tejpal is one of the country’s most powerful journalists, and accusations that he sexually assaulted a colleague have uncovered what lawyers say is an often buried truth – such violence is common in the highest echelons of society.

An investigation into Tejpal, who denies the accusations, has dominated headlines for eight days as news outlets follow every twist and turn. It comes days after similar accusations were made by an intern against a retired Supreme Court judge.

For Additional Solicitor General Indira Jaising, both cases show how hard it is for women to press complaints against colleagues in the workplace, particularly if they are powerful individuals not used to having their authority challenged.

Yet they also present authorities with a rare opportunity to demonstrate that no one is above the law – that sexual abuse, no matter who it involves, will be dealt with thoroughly and, if proven, properly punished.

“I think sexual harassment in the work place is pervasive in India, yet the culture of silence is huge,” Jaising, a senior legal adviser to the government, told the Thomson Reuters Foundation.

“That’s why I think that these two cases, both that of the law intern and the Tehelka journalist, are highly significant. If we fail in addressing these two issues, we will have failed the nation.”

The allegations against Tejpal, the 50-year-old founder and editor-in-chief of Tehelka, a leading investigative magazine, surfaced on the Internet last week when an email from a 23-year-old female journalist to her superior was leaked.

The woman, whose identity has not been revealed, accused Tejpal of assaulting her on two occasions in a hotel elevator.

The incidents in Goa occurred during an event bringing together intellectuals, activists and celebrities, including Hollywood actor Robert De Niro.

The journalist did not press charges against Tejpal, but police launched an investigation based on media reports. Tejpal could be booked for outraging the modesty of a woman and rape.

Tejpal admitted in a leaked email to the magazine’s management that an “unfortunate incident” had occurred between himself and the journalist, describing it as “a bad lapse of judgment”. But in a more recent statement to a Delhi court he called what happened consensual.
Cases come to light

In recent months, the media have focused on alleged abuses within the upper echelons of the society.

The legal fraternity was shaken after a young lawyer said a retired Supreme Court judge had sexually harassed her in a Delhi hotel room last year while she was an intern.

About three months ago, Asaram Bapu was arrested for sexually molesting an ailing girl child on the pretext of exorcising evil spirits said to be inhabiting her body. Asaram calls the charges fabricated.

But it is the Tejpal case, above all, that has revived the intense debate about violence against women first triggered by the gang rape and murder of a woman on a Delhi bus 11 months ago.

That landmark case, in which the four culprits were sentenced to death, dispelled some of the stigma attached to discussing sex crimes in largely patriarchal India, and emboldened more women to come forward with their accounts.

Police in New Delhi, for example, believe a rise in rape reports is due partly to victims’ greater willingness to complain.

There were 1,036 cases of rape reported in the capital this year by August 15, an increase of nearly 2-1/2 times from 433 cases in the corresponding period last year, police data show.

The parliament passed a law to deal with sexual harassment in the workplace in February, although similar public and private sector guidelines had been in place for more than 16 years.

The new law covers women working in the informal sector and requires employers to set up internal complaints panels, although Jaising said the guidelines had been ignored.

“The two cases – one of the intern and the journalist – we notice a failure of the institutions,” she said.

“Neither the Supreme Court of India nor Tehelka reported what clearly constituted cognisable offences to the police.”

But the vast majority of victims are still too scared to speak up, say rights activists, despite the high-profile sexual abuse cases in the headlines.

“Women are not encouraged to come forward,” Rebecca Mammen John,said India representative of UN Women, a grouping set up by the world body to encourage gender equality and empower women.

“They are encouraged to just try to forget it. No one wants to be confronted with the ugly reality and the men who perpetrate these crimes often have power not only over the women they abuse, but over the other people in the workplace.”

Serious allegations

In the case of the retired judge, Stella James, an intern at the time of the alleged incident last December, noted in a blog posting on Nov. 6 that it occurred, ironically, during huge protests over the gang rape case.

“I won’t go into the gory details, but suffice it to say that long after I’d left the room, the memory remained, in fact, still remains, with me,” James wrote.

She said she had not come forward earlier because she did not want to ruin the judge’s reputation, but now felt “a responsibility to ensure that other young girls were not put in a similar situation.”

Rebecca Mammen John, a prominent Supreme Court lawyer, said she had heard of many such cases.

“I’ve heard complaints made by junior lawyers against their seniors, I’ve heard serious allegations made against judges by interns,” she said. “But I also see it in all the other environments where the powerful preside. It’s fairly widespread.”

Thousands call for release of Prisoner of Conscience Irom Sharmila #AFSPA

(By – kractivsm.com,Posted by :kamayani bali mahabal On : December 19, 2013)
 

 

Irom Sharmila PresserBY INTERNATIONAL INDIA TEAM

Over 16,000 people have supported an Amnesty International Indiacampaign seeking the immediate and unconditional release of human rights activist and Prisoner of Conscience Irom Chanu Sharmila.

“The governments of Manipur and Delhi should heed the thousands of voices urging them to drop all charges against  and release her immediately,” said G. Ananthapadmanabhan, Chief Executive of Amnesty International India.

“Irom Sharmila is a Prisoner of Conscience, detained solely for the peaceful expression of her beliefs, and her time in custody is a continuing reminder of India’s intolerance to dissent.”

Irom Sharmila has been on a prolonged hunger strike for the last 13 years, demanding the repeal of the Armed Forces (Special Powers) Act ().

She was arrested by the Manipur police shortly after she began her hunger strike on 2 November 2000, and charged with attempting to commit suicide – a criminal offence under Indian law. In March 2013, a Delhi court also charged Irom Sharmila with attempting to commit suicide in October 2006, when she staged a protest in Delhi for two days.

Irom Sharmila is being detained in the security ward of a hospital in Imphal, the capital of Manipur, where she is force-fed a diet of liquids through her nose. Visitors, including her family and friends have to go through a lengthy process of obtaining permission from the Manipur government.

On 30 October 2013, India’s National Human Rights Commission directed the Government of Manipur to immediately remove the restrictions on access to Irom Sharmila , calling them a “breach of India’s obligations under international human rights standards and principles, and a grave violation of human rights”.

The Commission acknowledged that Irom Sharmila was being detained solely for the peaceful expression of her beliefs, and said that the Manipur government was “trying to break her spirit through this enforced isolation, for which there is no judicial mandate”.

“Thousands of people have acknowledged that Irom Sharmila’s hunger strike is not an attempt to commit suicide but a protest against human rights violations,” said G. Ananthapadmanabhan. “Authorities must not use charges of attempted suicide to deflect attention from the important issues that Irom Sharmila is raising at a huge personal cost.”

In February 2012, the Supreme Court of India observed in its ruling in the Ram Lila Maidan Incident case that a hunger strike is “a form of protest which has been accepted, both historically and legally in our constitutional jurisprudence.”

The British Medical Association, in a briefing to the World Medical Association, has clarified that, “[a] hunger strike is not equivalent to suicide. Individuals who embark on hunger strikes aim to achieve goals important to them but generally hope and intend to survive.” This position is embodied by the World Medical Association in its Malta Declaration on Hunger Strikers.

Speaking to Amnesty International India in September 2013, Irom Sharmila, inspired by Mahatma Gandhi’s philosophy of non-violence, said, “My struggle is my message. I love my life very much and want to have the freedom to meet people and struggle for issues close to my heart.”

Amnesty International India’s public campaign seeking Irom Sharmila’s release was launched on 2 November 2013, and has been supported by groups and individual supporters across the world.

Background

Irom Sharmila Chanu began her hunger strike in November 2000, after the killing of 10 people in Manipur by the Assam Rifles (a paramilitary force) in Malom, Imphal. She has consistently demanded the repeal of the AFSPA.

Irom Sharmila has never been convicted of attempting to commit suicide. However, as the offence is punishable with imprisonment for up to one year, she has been regularly released after completing a year in judicial custody, only to be re-arrested shortly after as she continues her fast.

Although attempting to commit suicide is a bailable offence in India, Sharmila has refused to sign the bail bonds, maintaining that she has not committed any offence. Instead, she has called for the criminal charges against her to be dropped. She has pleaded not guilty to the charges of attempting to commit suicide, saying she is involved in a non-violent protest.

Amnesty International and several other rights organizations continue to demand the repeal of the AFSPA.

The AFSPA, which has been in force in parts of North-eastern India since 1958, and a virtually identical law (The Armed Forces (Jammu and Kashmir) Special Powers Act, 1990) in force in Jammu and Kashmir since 1990, provides sweeping powers to soldiers, including the power to shoot to kill in certain situations and to arrest people without warrants. The Act also provides virtual immunity from prosecution for security personnel, by mandating prior permission from the central government, which is almost never granted.

The AFSPA falls short of international human rights standards, including provisions of treaties to which India is a state party; and is inconsistent with India’s international legal obligations to respect and protect the right to life, liberty and security of person, to freedom from torture and other ill-treatment, and to an effective remedy.

Several UN bodies and experts, including the Special Rapporteur on violence against women, its causes and consequences; the Special Rapporteur on extrajudicial, summary or arbitrary executions and the Special Rapporteur on the situation of human rights defenders, have stated that the AFSPA must be repealed.

A number of Indian bodies, including the Second Administrative Reforms Commission, the Jeevan Reddy Committee and the Prime Minister’s Working Group on Confidence-Building Measures in Jammu and Kashmir have also urged the repeal of the law.

The Justice Verma Committee, set up to review laws against sexual assault, said in January 2013 that the AFSPA legitimized impunity for sexual violence. The Justice Santosh Hegde Commission, set up by the Supreme Court in January 2013 to investigate cases of extrajudicial executions in Manipur, described the law as “a symbol of oppression, an object of hate and an instrument of discrimination and high-handedness.”

 

 

PRESS RELEASE- Devyani Khobragade’s Arrest- Labour Law Violation ,Not Foreign Policy Issue

PRESS RELEASE- Devyani Khobragade’s Arrest- Labour Law Violation ,Not Foreign Policy Issue

(By – krracktivism.org -Posted by :kamayani bali mahabal On : December 19, 2013)

We express strong outrage at the Indian government’s reaction to the case of visa fraud and exploitation of her domestic workeragainst Deputy Consul General  Khobragade in the United States. In its dealing of the case, the Indian government is only seeking to protect the dignity and honour of Ms. Khobragade, and has shown a complete lack of respect for the underlying issue – that of the abuse and exploitation of a domestic worker by a senior official. Ms. Khobragade’s father, Mr. Uttam Khobragade, is a politician and has a played a harmful role in suppressing the facts of the case and in diverting attention from it.

What Ms. Khobragade has done is not an uncommon practice among diplomats and government officials.  It is difficult to expose such crimes as domestic workers, in their vulnerable and terrified state, are unable to bring such employers to justice.  Minister Shashi Tharoor commented that Ms. Khobragade is being singled out.  Instead of protecting such shameless employers, Minister Tharoor should be congratulating investigating agencies who have exposed this common practice.

While we condemn the alleged strip search and cavity search that Ms. Khobragade was subjected to, it is our belief that the outrage over her arrest and mis-treatment by officials cannot camouflage the deeper questions raised by the case. In only speaking up for the deputy consular general, the Indian government has belittled a grave and serious concern of labour rights violation, by turning it into a foreign policy issue. We believe India needs to be equally outraged for the plight of the exploited domestic worker, who is also an Indian citizen, and deserves a fair trial. The Indian government has turned a blind eye to similar cases before.

Media reports have only focused on interviewing Indian diplomats and officers and have not engaged with the domestic workers organisations in India.  We strongly condemn the one-sided media reporting and the narrow-minded Indian government’s selfish protection of official employers of domestic workers.  It has even been said that Ms. Khobragade was not paid enough to pay the domestic worker a decent wage. Ms. Khobragade and employers like her can ask for a salary raise or not hire a domestic worker if they cannot afford to pay for one.

We immediately demand:
1) Prosecution of Ms. Khobragade to send a warning to other similar employers

2)  Indian government to publicly recognise that the rights of the domestic worker in question have been violated and compensate her and her family in India

3) Enact a Comprehensive Legislation as recommended by the National Platform for Domestic Workers

4) Ratify the ILO Convention 189, Domestic Workers Convention 2011

Contact:
Anannya Bhattacharjee, anannya48@gmail.com, +91-9810970627
Gharelu Kaamgaar Sanghatan (GKS), Haryana
New Trade Union Initiative (NTUI)

 

 

#Snoopgate -Narendra Modi himself was getting Mansi Soni’s phone calls tapped-recorded through CID Intel, Gujarat

#Snoopgate -Narendra Modi himself was getting Mansi Soni’s phone calls tapped-recorded through CID Intel, Gujarat

(By – kracktivism.com Posted by :kamayani bali mahabal On : December 19, 2013)

 

Pratik Sinha December 18, 2013
narendra modi mansi soni madhur amit shah gl singhal stalkingAfter Snoopgate, Modiji has gone back to older methods of snooping now.The Singhal tapes that came into the public domain via Cobra post brought out the startling revelation of the month-long 24×7 snooping of Mansi Soni, her entire family and the then Commissioner of Bhavnagar Municipality, Shri Pradeep Sharma. The debates and discussions however focused more on the staggering dimensions of the stalking and tapping been carried out by Gujarat ATS and other police agencies.

 

A careful examination of the snoopgate tapes would however disclose a startling fact which has escaped everybody’s attention so far – that Gujarat CM Narendra Modi himself was conducting a secondary line of surveillance by getting Mansi Soni’s phone calls tapped/recorded/archived through the then IG of CID Intelligence (State) Shri Arun K Sharma. The responsibility of the primary line of surveillance – that of physically stalking and snooping Mansi Soni, her family and Pradeep Sharma throughout the period between 4th August to 8th September, 2009 was entrusted to Amit Shah. Amit Shah in turn used the agency of ATS, Crime Branch and Central IB through ACP GL Singhal (GLS). GL Singhal recorded all of Amit Shah’s instructions over multiple phone calls and handed over the audio tapes to CBI.

The independent line of surveillance that “Saheb” had undertaken is revealed by Amit Shah himself who chided GL Singhal on 9th August, 2009, for not doing the job of tracking Mansi properly. This is what Amit Shah said:

Amit Shah: I talked to Saheb and he got to know from someone that they did go outside twice. I think our men are not watching properly.
G.L.Singhal: Yes sir

“Saheb” was thus getting his own information from another source and Saheb was admonishing Amit Shah for the lapse in stalking by Singhal for missing the girl twice when she went out.

On 10th August, 2009, Amit Shah received another piece of information from “Saheb” that Mansi Soni was going out for lunch with some boy. Amit Shah then instructed Singhal to follow the girl:

Amit Shah: Today they are going out for lunch in a hotel.
G.L. Singhal: Right.. right
Amit Shah: Saheb received a phone about this.
G.L. Singhal: Ok.. ok..
Amit Shah: So watch out as she is going with someone.
G.L. Singhal: Sir..
Amit Shah: It is the boy who is coming to see her.
G.L. Singhal: Ok.. ok..
Amit Shah:The fact is that Saheb gets all the information, so the thing is that our loopholes might get found out.
G.L. Singhal: Of course..of course

Where was “Saheb” getting all information from? Another clipping between IG Arun K Sharma and ACP GL Singhal answers this question:

IG: who is the boy ?
G.L.S: sir, there is one boy aged 30-32.
IG: Then I think that must be his voice because that voice was a bit doubtful.. and..he said that he would eat together. He was talking about lunch.
G.L.S: yes..yes
IG: He said that they would eat together.
G.L.S:right sir, sir if we take the number then location could be tracked.. of
IG: aahh..no problem..Airtel ?
G.L.S: sir Bhavnagar number.
IG: ok..yes
G.L.S: we will come to know the exact location and his movement
IG: okay let me enquire about it. I was doubtful about the voice but I have sent it to Saheb
G.L.S: ok..
IG: Because I was doubtful about the voice but I sent it to saheb in CD.
G.L.S: yes..yes.

The highlighted bits in the above conversation between Singhal and IG Arun K Sharma clearly establish that it was Arun Sharma who was sending audio recordings of the phone calls of the girl with others to the Chief Minister and thus keeping the CM abreast of every activity of the girl. This was being done by tapping-recording-archiving the phone calls of Mansi Soni with any others at the Head Quarters of CID Intelligence by A K Sharma. These recordings were being sent to the Chief Minister on a day to day basis. This exercise was done throughout August.

On 19.08.2009, Amit received a message from Saheb that the girl was suppose to leave; this is what he said:

Amit Shah: This evening the person is supposed to leave. That is the info with Sahib, I mean…
G.L.Singhal: Yes Sir… the lady isn’t it sir?

On 22nd August, CM had already received information that the girl was going to leave by the evening flight which he let Amit Shah know. CM was also getting extremely impatient to get more information from the physical stalkers – Amit Shah and GL Singhal. The following dialogues between Amit and G L Singhal are very clear on this issue:

Amit Shah: Any further leads?
G.L. Singhal: No sir, I have told him he will check and revert
Amit Shah: No because Saheb, has been calling repeatedly
Amit Shah: Can we have somebody sent in the flight to Mumbai
G.L. Singhal: Hmm…
Amit Shah: Saheb has solid information of some activity so better put somebody on the flight
G.L. Singhal: Yes sir…very well sir I will send somebody

In fact a new tape, of a conversation that happened on the evening of 22nd August, 2009, reveals Amit Shah candidly admitting that Saheb had far better information about the snooping than he or the entire police team had. Amit said, “Saheb somehow gets to know everything…”


This is a new tape not available in public domain yet, where you can hear Amit Shah saying “Saheb ne hari khabar to padij jaay che”, the English translation being “Saheb somehow gets to know everything…”. All other conversations quoted above are already in the cobra-post revelation. The new tape and its entire transcript is posted below.

Amit Shah: Hello
GLS: Sir
Amit Shah: Do you have any information?
GLS: No Sir. Those people are there itself. The location of the girl at 8:45 is still in Bangalore.
Amit Shah: Do find out who all came to meet these people, please find out and who else is coming? Keep a watch
GLS: Yes Sir Yes Sir.
Amit Shah: Somehow Saheb comes to know everything.
GLS: Sir Sir
–Read More At:http://www.truthofgujarat.com/narendra-modi-getting-mansi-sonis-phone-calls-tapped-recorded-cid-intel-gujarat/